WILLOW CREST ESTATES — Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej Willow Crest Estates zagłosował we wtorek wieczorem stosunkiem 7:2 za uregulowaniem odcienia beżu używanego w snach całego narodu. Członkowie zarządu określili ten krok jako „spóźniony o lata” i, cytujemy, „szczerze mówiąc, absolutne minimum”.

Uchwała, oficjalnie zatytułowana Poprawka 14-C, ogranicza wszelkie obrazy nocne do trzech zatwierdzonych odcieni: Owsiany Konsensus, Gustowny Piasek i Szpachla (Mat). Za naruszenia uznawane będą sny zawierające nasycone kolory, latanie oraz dawnych kolegów z klasy pojawiających się w niewłaściwym budynku.

– Nikomu nie mówimy, o czym ma śnić – oświadczyła przewodnicząca zarządu Deb Kowalczyk-Pruitt, wskazując segregator z etykietą „Sny: elewacja”. – Można śnić o czymkolwiek, byle było widoczne z ulicy i mieściło się w zatwierdzonej palecie.

Ostrzegawcze pisma zaczęły trafiać do domów w środę rano. Dotyczą one lokali, w których Komisja ds. Zgodności Podświadomości wykryła, jak to ujęła, „nadmiar wyrazistości”. W jednym z listów, do których dotarł Taradiddle, mieszkańca upomniano za „niezatwierdzony turkusowy ocean” oraz „konia o nieneutralnym wyrazie”, a następnie wyznaczono mu 14 dni na „zaleczenie snu”.

Sny narodu, które dotąd funkcjonowały bez formalnego standardu kolorystycznego, uznano za niezgodne z uchwałą w skali całego kraju. Zarząd zapowiedział, że będzie egzekwować nowe przepisy „tak daleko, jak sięga nasza jurysdykcja”, której zasięgu nie zdecydował się określić.

Dr Lucian Wetherbee-Oyelaran, starszy badacz w dziedzinie jednolitości podświadomości mieszkaniowej w Instytucie Wartości Sąsiednich Nieruchomości, uważa, że to element szerszego trendu. – Przez dziesiątki lat podświadomość mogła szaleć do woli i malować wnętrza ludzkich głów na karmazynowo, na lazurowo, w barwach, których nie ma w żadnej zatwierdzonej palecie – powiedział. – Wartość nieruchomości to stan umysłu. To było tylko kwestią czasu, aż zarząd się tym zainteresuje.

– Jeśli pański powracający sen zawiera jaskrawopomarańczowe schody, to nie jest osobista podróż. To jest problem z estetyką elewacji.

Kowalczyk-Pruitt wygłosiła tę kwestię w trakcie wystąpień mieszkańców, które trwały cztery minuty i zgodnie z regulaminem nie były protokołowane.

Przeciwni uchwale członkowie zarządu, Carol Ng i Bernard Tolliver-Haas, wnieśli zastrzeżenia formalne, argumentując, że wspólnota nie zawiadomiła o głosowaniu z 30-dniowym wyprzedzeniem w samym śnie, którego sprawa dotyczy. – Technicznie rzecz biorąc, w tej części wszyscy śpimy – stwierdził Tolliver-Haas. Jego sprzeciw odnotowano i zapisano w rubryce „Różne”.

Reakcje mieszkańców są mieszane. Część się dostosowała i donosi, że ich sny składają się teraz głównie ze spokojnego, równomiernie oświetlonego pokoju z jednym fikusem. Inni zaczęli śnić w tajemnicy, a zarząd ostrzega, że grozi za to kara do 75 dolarów za cykl REM.

– Zeszłej nocy śniło mi się, że jestem latarnią morską – powiedział mieszkaniec Gary Plotnik, lat 52, ściszając głos na parkingu przy świetlicy. – Była taka złamana biel. Chyba jestem w porządku. Ale była tam mewa i miała odrobinę za dużo osobowości.

Zarząd zwołał kolejne zebranie, na którym omówi uregulowanie déjà vu, określanego przez Kowalczyk-Pruitt mianem „recydywisty”. Poczęstunek zostanie podany w zatwierdzonym odcieniu.