COLUMBUS, Ohio — Współpracownicy Darryla Fencha, Starszego Dyrektora ds. Zintegrowanego Momentum Wzrostu w Omnicorp Solutions, potwierdzili w tym tygodniu, że mężczyzna pozostaje, według własnych słów, „zakopany po uszy w spotkaniach", mimo że firma formalnie, publicznie i z niemałą pompą zniosła wszelkie spotkania wewnętrzne 14 marca ubiegłego roku.

Zniesienie to — ogłoszone w firmowym mailu zatytułowanym „Odzyskaj swój kalendarz: nowa era asynchronicznej doskonałości" — świętowano cateringowym lunchem, krótkim przemówieniem prezesa oraz symbolicznym usunięciem cyklicznego zebrania całej firmy. Spotkania, oświadczyło kierownictwo, odeszły w przeszłość. Skończyły się. To historia.

Fench najwyraźniej nie przeczytał tego maila. A może przeczytał i gdzieś zaarchiwizował.

Wewnętrzne dochodzenie, wszczęte po tym, jak troje różnych współpracowników w ciągu czterech miesięcy usłyszało, że Fench „siedzi na spotkaniu", ujawniło, że jego kalendarz składa się wyłącznie z bloków wpisanych przez niego samego. Znajduje się w nim 14 cyklicznych pozycji oznaczonych „Głęboka praca", dziewięć oznaczonych „Strategia", cztery oznaczone „Strategia (cd.)" oraz jeden tajemniczy piątkowy wpis na popołudnie, który brzmi po prostu: „Myślenie".

„Nie ma tam ani jednego zewnętrznego uczestnika", potwierdziła Priya Hollenbeck, Młodszy Koordynator ds. Inicjatyw Przejrzystości w Miejscu Pracy w fikcyjnej firmie analityki HR Luminos People Consulting. „Z technicznego punktu widzenia mężczyzna siedzący sam w pokoju i myślący nie uczestniczy w spotkaniu. Jest to w najlepszym razie czuwanie przy zwłokach."

Sam Fench pozostaje nieosiągalny dla komentarza, powołując się na napięty dzień spotkań.

„Przejrzeliśmy sześć miesięcy danych z kalendarza i nie znaleźliśmy żadnych dowodów na to, że pan Fench kiedykolwiek uczestniczył w jakimś spotkaniu, organizował je lub był na nie zapraszany. Znaleźliśmy natomiast arcydzieło architektury samoobrony."

Osoby siedzące w pobliżu Fencha donoszą, że wykazuje on wszystkie oznaki zapracowanego uczestnika spotkań: pospieszny chód, znaczące spojrzenia na nadgarstek, nadgryziony batonik zbożowy na biurku sugerujący człowieka zbyt zaganianego, by dokończyć przekąskę. Co najmniej dwukrotnie wyszedł z tzw. „pokoi skupienia" — małych, przeszklonych kabin przeznaczonych do samodzielnej pracy — i powiedział słowa „przepraszam, jeszcze kończę" do nikogo w szczególności.

Gdy pewien młodszy współpracownik wsunął pod drzwi kabiny karteczkę z pytaniem, czy Fench ma chwilę, żeby odpowiedzieć na szybkie pytanie dotyczące decku na Q3, karteczka wróciła z odręczną adnotacją „EOD?" oraz narysowanym pod spodem małym, zniecierpliwionym zmarszczeniem brwi.

Dział HR potwierdził, że Fench nie naruszył żadnej konkretnej polityki, gdyż firmowy dekret o zniesieniu spotkań nie regulował technicznie kwestii, czy pracownik może przez resztę swojego zatrudnienia po prostu udawać, że jest na spotkaniach. Podobno przygotowywany jest uzupełniający okólnik.

Zostanie rozesłany asynchronicznie.