COLUMBUS, Ohio — Współpracownicy Dereka Poulhama, 34-latka zajmującego stanowisko koordynatora ds. klientów średniego szczebla w regionalnej firmie logistycznej, potwierdzili w tym tygodniu, że samozwańczy „człowiek bez dramatów" był fizycznie obecny przy każdym udokumentowanym konflikcie w miejscu pracy od chwili dołączenia do firmy w marcu 2019 roku — zbieżność, którą eksperci określają jako statystycznie niezwykłą.

„Derek zawsze bardzo wyraźnie daje do zrozumienia, że nie interesują go dramaty" — powiedział jeden ze współpracowników, który poprosił o anonimowość z powodów, które zaraz staną się oczywiste. „Wspomniał o tym tuż przed tym, jak przesłał całą tę korespondencję mailową do wszystkich na piętrze. Tę, przez którą zaczęło się całe zamieszanie z Działem Zamówień."

Poulham, który na LinkedIn wymienia wśród swoich cech „luz" i „spokojne podejście do życia", był obecny podczas spornego incydentu cateringowego z 2020 roku, drukarkowej schizmy z 2021 roku, dwóch odrębnych kontrowersji związanych z tortami urodzinowymi oraz tego, co wewnętrzne źródła określają mianem „sytuacji z trzeciego kwartału 2023 roku" — której dokładnego charakteru trzech starszych pracowników odmówiło ujawnić.

„Z behawioralnego punktu widzenia obserwujemy mężczyznę, który zasadniczo zdefiniował siebie w opozycji do zjawiska, za którego wywoływanie jest statystycznie odpowiedzialny w tempie 1,4 incydentu na kwartał."

Dr Fiona Brelwick, adiunkt w Katedrze Psychodynamiki Organizacyjnej i Studiów nad Rozproszonymi Pretensjami w Hensley-Moor Institute for Workplace Behavior w Portland w stanie Oregon, zapoznała się z zanonimizowanym opisem przypadku i określiła Poulhama jako „podręcznikowe wędrowne źródło zapłonu".

„Z behawioralnego punktu widzenia obserwujemy mężczyznę, który zasadniczo zdefiniował siebie w opozycji do zjawiska, za którego wywoływanie jest statystycznie odpowiedzialny w tempie 1,4 incydentu na kwartał" — powiedziała dr Brelwick. „Obraz własnej osoby i rejestr zdarzeń po prostu ze sobą nie rozmawiają."

Współpracownicy zauważają, że zaangażowanie Poulhama rzadko przybiera formę bezpośredniej agresji. Najczęściej opisuje się go jako kogoś, kto „tylko coś wspomina", „szczerze pyta" albo „nie chce robić z tego wielkiej sprawy" — chwilę przed tym, jak robi się z tego wielka sprawa.

„Mówi: »Nie chcę żadnych dramatów, ale czy ktoś jeszcze zauważył—« i już wiesz" — powiedział drugi współpracownik. „Po prostu wiesz."

Sam Poulham został poinformowany o narastającym schemacie podczas tego, co trzecie źródło opisało jako „improwizowaną rozmowę na korytarzu, która trochę się zaogniła". Podobno odpowiedział, że „nie zamierza angażować się w tę energię", po czym wysłał sześcioakapitową odpowiedź do wszystkich, aby wyjaśnić swoje stanowisko.

W chwili zamknięcia wydania Poulham podobno poprosił o krótkie spotkanie zespołu, żeby omówić to, co nazwał „pewnym napięciem wyczuwalnym w biurze" — napięciem, któremu chciał „zaradzić, zanim przerodzi się w cały dramat".