HARWICK, OH — Terminal C o wartości 4,2 miliarda dolarów na lotnisku Harwick-Delancey International otworzył swoje podwoje w poniedziałek, oferując podróżnym niespotykany dotąd wybór kaw single origin, dedykowaną alkową do medytacji nad cold brew i całkowity brak jakiegokolwiek gniazdka elektrycznego zdolnego zasilić jakiekolwiek urządzenie.

Terminal zaprojektowany przez kopenhagańską pracownię architektoniczną Nørre & Blom przez dziewięć lat zajmuje 31 600 metrów kwadratowych, na których rozmieszczono siedemnaście rzemieślniczych konceptów kawowych. Znalazły się wśród nich bar pour-over ze zmieniającym się sezonowo menu, dwie lokalizacje sieci regionalnej Grounds for Divorce oraz kiosk obsługiwany wyłącznie przez nagrodzonego na sympozjum baristę, który wyjaśni wysokość n.p.m., na jakiej rosły ziarna w twojej filiżance — bez dodatkowych opłat.

Terminal zawiera również 340 dekoracyjnych zaślepek gniazdek elektrycznych, osadzonych równo z listwami przypodłogowymi i wykończonych szczotkowanym niklem.

„Zaślepki pełnią funkcję nośną w sensie estetycznym" — oświadczył Pieter Nørre, główny architekt i Współdyrektor ds. Intencjonalnego Niedoboru Przestrzennego w Nørre & Blom, w komunikacie wydanym, zanim stał się nieosiągalny. „Widoczny kabel to nierozwiązany spór."

„Zapłaciłem jedenaście dolarów za cortado na mleku owsianym, a potem użyłem kubka jako podstawki pod laptopa, żeby lepiej widzieć ekran, gdy ten dogorywał."

Gwendolyn Fitch-Abara, Dyrektor ds. Optymalizacji Doświadczeń Pasażerów w Zarządzie Lotniska Harwick-Delancey, potwierdziła, że sytuacja z gniazdkami nie jest niedopatrzeniem, lecz celowym elementem tego, co nazwała „bezfrykcyjnym środowiskiem przebywania w przestrzeni otoczenia". Wyjaśniła, że tarcie oznacza w tym kontekście kable do ładowania, przedłużacze, widoczne porty USB oraz „psychologiczne obciążenie wynikające z posiadania pełnej baterii".

„Zależy nam, żeby goście byli obecni" — powiedziała Fitch-Abara podczas poniedziałkowego przecięcia wstęgi, w którym uczestniczyły: wstęga oraz kilkoro skonsternowanych dziennikarzy regionalnych. „Gdy telefon ma cztery procent baterii, jesteś zmuszony podnieść wzrok. Zobaczyć kasetonowy sufit. Nawiązać połączenie."

Pasażerowie w korytarzu prowadzącym do bramek C–F donieśli, że nawiązali połączenie przede wszystkim z rozpaczą.

Siedemnaście kawiarni zajmuje około 31 procent powierzchni handlowej terminalu. Resztę podzielono między jeden sklep Hudson News, butik oferujący wyłącznie opaski do spania opatrzone logo lotniska oraz — jak się zdaje — przestrzeń konceptualną, w której mężczyzna wykańcza małe kawałki drewna wyrzuconego przez morze.

Analitycy branżowi twierdzą, że Terminal C stanowi logiczny punkt końcowy dekady trendów, w których projektowanie lotnisk stawiało na to, co firma konsultingowa Concourse Capital Partners nazywa „skrojonym pod pasażera profilem doznań smakowych", kosztem tego, co ta sama firma przyznaje w przypisie — jest „dziedziczną funkcjonalnością".

Federalna Administracja Lotnictwa potwierdziła, że nie posiada jurysdykcji nad rozmieszczeniem gniazdek.

Terminal A lotniska Harwick-Delancey, wybudowany w 1987 roku i powszechnie określany jako „przygnębiający", dysponuje 412 działającymi gniazdkami. Zamknięto go na remont w marcu.

Drugi etap Terminalu C, planowany na 2027 rok, doda trzy kolejne kawiarnie oraz „kontemplacyjną próżnię ładowania" — pomieszczenie bez gniazdek, z tabliczką zachęcającą podróżnych do refleksji nad tym, co właściwie zamierzali zrobić.