COLUMBUS, Ohio — Pytanie zadane we wtorek rano jako „superszybkie, dosłownie chwilka" przez koordynatora ds. klientów w Meridian Consolidated, Dereka Fossa, weszło w czterdziestą piątą minutę, bijąc tym samym czas trwania ostatniego zebrania ogólnofirmowego, a wedle niektórych szacunków — również drobnego zabiegu chirurgicznego.

Współpracownicy obecni przy narodzinach pytania o godzinie 9:14 potwierdzają, że pierwotne zagadnienie — dotyczące, jak się zdaje, uprawnień dostępu do drukarki — rozgałęziło się od tamtej pory w co najmniej trzy odrębne podpytania, jedno pytanie retoryczne, na które Foss obszernie odpowiedział sobie sam, oraz w dużej mierze niewywoływaną opowieść o jego dzieciństwie w Akron.

„Powiedział »szybkie pytanko« i popełniłam błąd, obracając krzesło o dwanaście stopni" — wyznała Priya Nettlefield, starszy analityk danych siedząca dwa biurka dalej, która prosi o nieangażowanie jej w dalsze komentarze. „To moja wina, szczerze."

Dr Hammond Struhl, adiunkt w Katedrze Dynamiki Konwersacyjnej w Laramie Institute for Applied Social Friction, potwierdził, że zwrot „szybkie pytanie" funkcjonuje we współczesnym środowisku biurowym jako tak zwany „disclaimer wstępny" — zabieg językowy niemający żadnego statystycznego związku z rzeczywistym czasem trwania tego, co po nim następuje.

„Nasze dane wskazują, że pytania poprzedzone słowem »szybkie« trwają średnio cztery i trzy dziesiąte razy dłużej niż pytania bez takiego zastrzeżenia. Słowo »szybkie« nie wykonuje żadnej pracy. Jest czysto dekoracyjne — jak miniaturowa chorągiewka na torcie."

Świadkowie opisują, że pytanie przeszło przez kilka rozpoznawalnych faz: wstępny okres ramowania, pętlę doprecyzowań, w której Foss ponownie objaśnił pytanie za pomocą metafory ogrodowego węża, segment osobistego kontekstu zahaczający o jego pierwszą pracę po studiach, oraz fazę końcową, która zdawała się zamykać dwukrotnie, po czym trwała dalej.

W trzydziestej pierwszej minucie kierowniczka biura Tara Blevins podjęła próbę kontrolowanego wyjścia, ogłaszając, że „ma telefon za dwie minuty". Foss przyjął tę informację do wiadomości, powiedział „jasne, tak, to zajmie chwilę" i mówił dalej.

Adresat pytania, koordynator IT Josh Pemberton, nie otrzymał jak dotąd pozwolenia na udzielenie odpowiedzi. Osoby z otoczenia Pembertona informują, że sformułował odpowiedź w dziewiątej minucie i od tamtej pory trzyma ją w rodzaju poczekalni we własnej głowie.

W chwili zamknięcia wydania słyszano, jak Foss przechodzi w nowy rejestr ze słowami: „i właśnie o to chciałem cię zapytać", co dla doświadczonych obserwatorów oznacza, że właściwe pytanie — w istocie rzeczy — jeszcze nie padło.

Meridian Consolidated odmówiło komentarza, powołując się na politykę niekomentowania bieżących spraw operacyjnych. Pemberton również odmówił komentarza — głównie dlatego, że nie był w stanie dojść do głosu.