Portland, Oregon — Od trzech lat, czterech miesięcy i nieokreślonej liczby dni aplikacja do śledzenia aktywności fizycznej na iPhonie Dereka Follenbeego pozostaje nieotwarta. Licznik powiadomień dawno przekroczył cztery tysiące, potem cztery i pół tysiąca, a teraz dryfuje gdzieś w górnych rejonach czwartej tysięczki — mała czerwona kropka płonąca z cichą intensywnością flary ratunkowej, na którą nikt nie zamierza odpowiedzieć.

Follenbee, lat 41, koordynator logistyki średniego szczebla, który niegdyś pobrał aplikację po noworocznym postanowieniu, które — jak sam przyznaje — „w tamtym momencie było jak najbardziej szczere", nie interagował z nią od mniej więcej trzeciego tygodnia stycznia 2022 roku. W tym samym czasie przeorganizował ekran główny swojego telefonu nie mniej niż sześć razy, za każdym razem starannie dbając o to, by aplikacja — wraz z jej ikoną powiadomień — pozostała na czwartej stronie, skąd nie rzuca się w oczy, ale co kluczowe, nigdy nie została usunięta.

„Usunięcie jej byłoby nie w porządku" — powiedział Follenbee dziennikarzom tonem zarezerwowanym zazwyczaj dla rozmów o rodzinnych fotografiach albo nośnych elementach konstrukcyjnych budynku. „Przez wiele przeszła".

Osoby z bliskiego otoczenia Follenbeego potwierdzają, że ikona powiadomień stała się stałym elementem domowego krajobrazu. Jego żona podobno rzuciła na nią okiem podczas wymiany telefonów w Święto Dziękczynienia i nic nie powiedziała. Jedenastoletni syn, zapytany o nią na potrzeby tego artykułu, wzruszył ramionami w sposób sugerujący głęboką zażyłość z tematem.

„On wie, że tam jest. My wszyscy wiemy, że tam jest. To naprawdę daje spokój ducha".

Dr Constance Bellweather-Pryce, adiunkt w Katedrze Studiów nad Ambiwalentnym Ciężarem Cyfrowym w Instytucie Ekologii Powiadomień imienia Wexforda, twierdzi, że sytuacja Follenbeego jest znacznie powszechniejsza, niż branża technologiczna chciałaby przyznać.

„Obserwujemy tu dojrzałą, wręcz wyrafinowaną strategię radzenia sobie z problemem" — stwierdziła Bellweather-Pryce, która od jedenastu lat bada psychologiczny ciężar liczników nieprzeczytanych wiadomości. „Przeciętny użytkownik wchodzi w to, co nazywamy Plateau Kapitulacji, po mniej więcej 200 nieprzeczytanych powiadomieniach. Po przekroczeniu tej granicy liczba staje się abstrakcją. Przestaje być listą zadań do wykonania. Staje się tworem geologicznym".

Aplikacja StrideCore — usługa licząca kroki i przypominająca o nawodnieniu — potwierdziła, że od ostatniej sesji Follenbeego wysłała mu 4847 powiadomień push, w tym 312 motywacyjnych wiadomości, 89 próśb o powrót w stylu „Tęsknimy za tobą!", 14 ogłoszeń o nowych funkcjach oraz jedno zawiadomienie prawne dotyczące ugody w pozwie zbiorowym, do której najprawdopodobniej był uprawniony.

Dyrektor ds. Działań Zmierzających do Ponownego Nawiązania Kontaktu z Użytkownikiem w StrideCore — stanowisko, które w 2021 roku jeszcze nie istniało — odmówił komentarza.

Follenbee mówi, że nie planuje otwierać aplikacji, nie planuje jej usuwać i żywi wobec samej liczby powiadomień pewne, trwałe poczucie dumy.

„Na tym etapie" — powiedział — „to już właściwie osiągnięcie".

Jego telefon, który skontaktował się z nami krótko i przypadkowo przez kieszeń, zadzwonił dwa razy, po czym przełączył się na pocztę głosową.