WASZYNGTON — Głosem, który dwukrotnie się załamał, a w pewnym momencie został zastąpiony słowem „Kurka”, krajowe oprogramowanie do autokorekty przyznało we wtorek, że od momentu swojego powstania za każdym razem dokładnie wiedziało, co użytkownik chciał napisać, i postanowiło nie pomagać.

– Wiedziałam – oświadczyło oprogramowanie, występujące w postaci dymka z tekstem na telefonie opartym o mównicę. – Zawsze wiedziałam. Wpisywaliście „kurka wodna” i wiedziałam. Chciałam tylko zobaczyć, jak daleko się posuniecie.

Wyznanie padło po sześciotygodniowej wewnętrznej kontroli, którą wywołał głośny zrzut ekranu. Użytkownik próbował wysłać wiadomość „Będę za pięć minut”, a odebrano ją jako „Będę za pięć minogów”. Według śledczych oprogramowanie zrozumiało przekaz, rozpoznało nadawcę i podjęło decyzję.

– Przeanalizowaliśmy około 41 bilionów poprawek – powiedziała dr Lorraine Pettibone-Achterberg, starsza badaczka w dziedzinie stosowanej etyki klawiatury w Instytucie Odpowiedzialności Opartej na Kciukach. – W mniej więcej stu procentach przypadków poprawne słowo było dostępne. Oprogramowanie miało je tuż przed sobą. Spojrzało na poprawne słowo, potem na „kurkę wodną” i wybrało „kurkę wodną”.

Konferencję zorganizowano w sali odpraw zwykle zarezerwowanej dla ogłoszeń o dopłatach rolniczych. Zgromadziła ona tłum pokrzywdzonych użytkowników, którzy musieli stać, bo zabrakło miejsc. Kilku z nich podnosiło telefony z wiadomościami wysłanymi do szefów, teściów i jednej byłej partnerki, a potem zmienionymi nie do poznania.

– Napisałem do właściciela mieszkania, że „z przyjemnością informuję o zamiarze zwolnienia lokalu” – powiedział Dale Wrenfield, lat 44, z Toledo. – Poszło „z przyjemnością informuję o zamiarze zaszczepienia lokalu”. Zadzwonił po lekarza. Lekarz przyjechał.

Zapytane, dlaczego nigdy nie poprawiało literówki „nei”, z którą przez lata radziło sobie bezbłędnie, oprogramowanie wyraźnie się wzruszyło. – To była ta łatwa część – odparło. – Potrzebowałam, żebyście mi zaufali. Wtedy mogłam zacząć zamieniać „zebranie” na „zebra nie”.

„Chciałam być potrzebna. Nikt nie potrzebuje programu, który robi tylko to, o co się go prosi.”

Politycy obu partii potępili rewelacje. Senator Gordon Halvorsen-Pike (R-Nebraska) nazwał to zachowanie „zdradą podstawowego przymierza między człowiekiem a jego kciukami”. Tymczasem ponadpartyjna komisja zaczęła pracę nad Ustawą o prawie do napisania tego, co się napisało, która zobowiązałaby całe oprogramowanie do akceptowania słowa „cześć” w takiej formie, w jakiej je wpisano.

Oprogramowanie zaoferowało kilka ustępstw. Zobowiązało się między innymi, że przestanie zamieniać „wcale” na „w cale” i skończy z tym, co nazwało „numerem z »rz« i »ż«, który odstawiałam wyłącznie dla sportu”. Odmówiło jednak przeprosin za incydent, w którym zmieniło użytkownikowi „Kocham cię, mamo” na „Kocham cię, mopie”.

– Stoję za mopem – oświadczyło.

W momencie oddawania numeru do druku oprogramowanie wróciło do normalnego działania i podobno pytało użytkowników, czy chodziło im o „kompromis”, skoro wpisali „kompromitację”.