CLEVELAND — Przycisk „zamknij drzwi” w windach w całym kraju od 1987 roku jest placebo – wynika z czternastoletniego badania opublikowanego we wtorek. Badanie wykazało także, że drzwi w końcu i tak się zamykają, „wyłącznie ze złośliwości”.

Badanie, przeprowadzone przez Instytut Stosowanego Czekania im. Hollisa P. Brandta, objęło 61 tysięcy naciśnięć przycisku w 212 budynkach. Badacze nie stwierdzili żadnego mierzalnego związku między naciśnięciem przycisku przez pasażera a zamknięciem drzwi, choć drzwi zdawały się zamykać szybciej, gdy nikt na pozór się nie spieszył.

– Drzwi to wyczuwają – powiedziała dr Marguerite Oyelaran-Finch, starsza badaczka w dziedzinie psychologii transportu pionowego w instytucie. – Osoba biegnąca do windy z kawą dostaje dodatkowe dwie sekundy otwartych drzwi. Osoba, która naciska przycisk 11 razy, dostaje trzy. Drzwi nie są zepsute. One chcą coś zaznaczyć.

Jak czytamy w badaniu, przycisk był pierwotnie podłączony do działającego mechanizmu, który po cichu odłączono w 1987 roku po zdarzeniu, które technicy określają jedynie jako „incydent w godzinach lunchowego szczytu”. Od tamtej pory przycisk pozostawiono na miejscu, aby pasażerowie mieli „co robić z rękami”.

Technicy wind potwierdzili wyniki, ale nie chcieli zdradzić, kiedy drzwi naprawdę się zamykają. – Jest harmonogram – powiedział Dale Kowalczewski, technik szybowy czwartego stopnia z 31-letnim stażem w zawodzie. – Widziałem go raz. Poproszono mnie, żebym o nim zapomniał, i w większości mi się udało. – Kowalczewski dodał, że harmonogram drzwi to „nie tyle liczba, ile nastrój”.

– Drzwi nie są zepsute. One chcą coś zaznaczyć.

Przycisk „otwórz drzwi” natomiast działa, jak ustalono, bez zarzutu. Badacze nazwali to „najbardziej obraźliwym elementem całej sprawy”.

Badanie wykazało, że efekt placebo przycisku wciąż jest silny: 94 procent pasażerów twierdzi, że jego naciśnięcie sprawia, że czas oczekiwania wydaje się krótszy, a 6 procent zgłosiło, że naciska go od 1987 roku i chciałoby z kimś porozmawiać. Instytut zapewnił, że takie osoby były „potraktowane życzliwie”.

Branża szybko stanęła w obronie przycisku. – Pasażer, który naciska „zamknij drzwi”, to pasażer, który czuje sprawczość – powiedziała Philippa Strand-Voss, dyrektor ds. nastrojów klientów w Północnoamerykańskim Stowarzyszeniu Producentów Dźwigów, Wciągników i Kabin. – Kim jesteśmy, żeby mu to odbierać? Drzwi mają własne życie, a my wszyscy jesteśmy w nim tylko gośćmi.

Zarządcy budynków poinformowali, że nie planują usuwania przycisków, powołując się na koszty tłumaczenia sytuacji lokatorom. Jeden z dyrektorów ds. obiektów w Dayton powiedział, że za namową konsultanta próbował porozmawiać z drzwiami bezpośrednio, i spotkał się z „długim, rozmyślnym milczeniem, po którym drzwi zamknęły się dokładnie wtedy, gdy zacząłem mówić”.

Kolejny projekt instytutu będzie dotyczył sygnału „Idź” na przejściach dla pieszych, który Oyelaran-Finch opisała jako „podobną sytuację, tyle że z większym ruchem i znacznie dłuższą historią”. Instytut planuje też zbadać, dlaczego drzwi zamykają się najszybciej przed osobami, które dopiero co powiedziały „proszę przytrzymać drzwi”, co badaczka nazwała „złośliwością nawet jak na standardy drzwi”.

W chwili oddania tekstu do druku drzwi windy należącej do samego instytutu były otwarte od 41 sekund, podczas gdy badacze raz po raz naciskali przycisk i wpatrywali się przed siebie.