WARSZAWA – Czaty grupowe w całym kraju potwierdziły we wtorek, że plan spotkania, zaproponowany po raz pierwszy pod koniec marca, jest „prawie dopięty” od ponad siedmiu tygodni i czeka już tylko na datę, godzinę, miejsce oraz jedną wiadomość od kogokolwiek, która nie byłaby emotikonem.

Według źródeł w czacie plan zebrał jak dotąd trzy kciuki w górę, jedno serduszko pod wiadomością, która wcale o serduszko nie prosiła, oraz jedno „jestem elastyczny”, które uczestnicy określają jako „najbardziej merytoryczny wkład w dyskusję do tej pory”.

– Jesteśmy naprawdę blisko – powiedział jeden z członków grupy, który poprosił o anonimowość, bo to właśnie on pierwotnie wpadł na ten pomysł. – Wszyscy są na tak. Ta kwestia jest zamknięta. Teraz musimy tylko ustalić resztę, czyli wszystko.

Pierwsza wiadomość, brzmiąca „musimy się wszyscy w końcu spotkać!!” i napisana w radosnym tonie, została od tamtej pory zasypana przez 412 kolejnych, wśród których znalazły się mem o poniedziałkach, zdjęcie czyjegoś psa i link do artykułu, którego nikt nie otworzył.

Dr Hollis Brandvold-Pruitt, starsza badaczka w Instytucie Prowizorycznej Towarzyskości przy Dolnomidlandzkim Centrum Intencji Stosowanych, mówi, że to zjawisko jest dobrze udokumentowane. – Plan w takim stanie istnieje w tym, co nazywamy Strefą Przedkalendarzową – wyjaśniła. – Wszyscy są zaangażowani emocjonalnie, nikt nie jest zaangażowany logistycznie, a pierwsza osoba, która zaproponuje konkretną sobotę, zostanie potraktowana tak, jakby wyciągnęła nóż.

Brandvold-Pruitt zwróciła uwagę, że Strefę Przedkalendarzową można utrzymywać niemal w nieskończoność, o ile przynajmniej jedna osoba co sześć do ośmiu tygodni napisze „no to ogarnijmy to w końcu”.

„Szczerze, cieszę się, że wszyscy jesteśmy na tej samej stronie, a jest to strona, na której nic nie napisano”.

Próby ruszenia planu z miejsca wielokrotnie utykały. 9 kwietnia jeden z członków zaproponował „jakiś weekend po następnym”, co wywołało odpowiedź „ooo, to może się uda, sprawdzę”, po czym nikt nie sprawdził. 22 kwietnia inny członek zaoferował, że „zrobi ankietę”, co grupa gorąco pochwaliła, a czego nigdy nie zrealizowano.

Ankieta powstała w końcu 3 maja. Zawierała cztery opcje, z których każda zdobyła po jednym głosie od innej osoby, oraz jedną opcję opisaną jako „inne”. Wciąż jest otwarta.

W momencie oddawania tekstu do druku najbardziej aktywny członek czatu napisał podobno: „Dobra, wezmę się za to bardziej proaktywnie”, po czym zamilkł. Inny uczestnik odpowiedział kciukiem w górę, co podniosło ich łączną liczbę do czterech i wywołało powszechny optymizm, że plan uda się sformalizować, „jak się trochę uspokoi”, czyli w okresie, który większość uczestników spodziewa się zacząć jesienią.

Źródła zbliżone do grupy potwierdziły, że jeśli termin kiedykolwiek zostanie ustalony, co najmniej dwie osoby odwołają się w dniu spotkania, powołując się na „zwariowany tydzień”, a plan wróci do swojego naturalnego stanu, czyli bycia prawie dopiętym.