COLUMBUS, Ohio — Obszerne badanie socjologiczne opublikowane w czwartek potwierdziło to, czego miliony Amerykanów od dawna podejrzewały, lecz nigdy nie powiedziały głośno na spotkaniu klubu książki: nikt nie przeczytał lektury, a mimo to każdy ma w tej sprawie coś bardzo ważnego do powiedzenia.

Badanie, prowadzone przez trzy lata przez naukowców z Midwest Institute for Recreational Reading Behavior na Ohio Wesleyan University, objęło 1400 uczestników klubów książki z całego kraju. Wyniki wskazują, że przeciętny członek porzuca zadaną lekturę na stronie 47 — w miejscu, które raport opisuje jako „zazwyczaj środek ekspozycji, zanim cokolwiek naprawdę się wydarzyło".

Mimo to pewność uczestników co do własnych opinii literackich rosła regularnie z każdym tygodniem poprzedzającym spotkanie, osiągając szczyt w drodze samochodem.

„Zaobserwowaliśmy swego rodzaju cud epistemologiczny" — powiedziała dr Constance Wrubell, zastępczyni dyrektora Instytutu ds. Społecznych Badań nad Porzucaniem Lektury. „Kiedy nasze badane osoby siadały z kieliszkiem wina, wyrobiły już sobie niuansowane, namiętnie żywione poglądy na temat motywów przewodnich, łuku postaci i prawdopodobnej traumy dziecięcej autora — oparte niemal wyłącznie na półtora rozdziału i streszczeniu z podcastu zasłyszanym na siłowni".

Badanie wskazało stronę 47 jako niemal powszechny punkt zatrzymania — zjawisko, które naukowcy nazwali „Wygodnym Plateau": momentem, w którym czytelnik dysponuje wystarczającą znajomością książki, by wiarygodnie rozmawiać o niej w towarzystwie, nie kłamiąc technicznie rzecz biorąc.

„Co istotne, strona 47 w zupełności wystarcza, by mieć opinię na temat okładki, dedykacji i tego, czy autor »naprawdę potrzebował« prologu".

Stwierdzono, że uczestnicy kompensują sobie niekompletną lekturę rozmaitymi strategiami adaptacyjnymi: czekają, aż ktoś inny zabierze głos jako pierwszy, zadają dociekliwe pytania zamiast udzielać odpowiedzi, a prozę określają jako „intensywną" tonem, który może oznaczać właściwie wszystko.

Badanie skatalogowało również typowe opinie kompatybilne ze stroną 47, niezawodnie wdrażane we wszystkich gatunkach: że tempo narracji było „nierówne", że jakiś drugoplanowy bohater był „właściwie najciekawszy" oraz że książka „stawia ważne pytania" — bez uściślenia, jakie to pytania.

Zapytani wprost, czy przeczytali książkę do końca, 91 procent uczestników odpowiedziało twierdząco. Naukowcy odnotowali, że pozostałe 9 procent stwierdziło, że jest „prawie gotowe" i „na pewno doczyta w tym tygodniu" — twierdzenie, które według danych longitudinalnych badania nigdy ani razu nie okazało się prawdą.

Wyniki z entuzjazmem przyjęli wydawcy, którzy zauważyli, że projekt okładki, tekst na czwartej stronie i pierwsze 46 stron stanowią zdecydowanie największą część doświadczenia czytelniczego konsumenta, i zapowiedzieli odpowiednie zwiększenie inwestycji w te obszary.

Sam sektor klubów książki nie zakwestionował wniosków badania. American Book Club Conveners Association wydało w czwartek krótkie oświadczenie, stwierdzając, że raport to „fascynująca lektura", i dodając, że z niecierpliwością czeka na jego omówienie podczas następnego spotkania.

Badanie zostało opublikowane w „Journal of Applied Social Reading" i liczy 340 stron. Naukowcy odmówili odpowiedzi na pytanie, jak daleko dotarli.